Erasmus otworzył nam drzwi do Europy – pierwsza międzynarodowa przygoda Stowarzyszenia Pomocy Szansa [foto]

Erasmus otworzył drzwi do Europy. Stowarzyszenie Pomocy Szansa podsumowuje swoją pierwszą międzynarodową przygodę w obszarze edukacji dorosłych.

Stowarzyszenie Pomocy Szansa działa na Podlasiu już blisko 20 lat, prowadząc sześć placówek wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami.

W ramach projektu „Europejska edukacja dorosłych” we wrześniu i październiku 2025 roku stowarzyszenie zrealizowało cztery mobilności:

• dwa wyjazdy kadry w ramach job shadowing do Słowenii i Chorwacji, w których uczestniczyło ośmiu pracowników z trzech naszych placówek: WTZ Wojownicy w Dołubowie, ŚDS Zacisze w Wylinach Rusi oraz ŚDS Bratanki w Radziszewie Starym,
• dwie mobilności grupowe do Grecji i Chorwacji, w których wzięło udział 12 dorosłych uczestników w wieku od 30 do 79 lat z WTZ Wojownicy w Dołubowie i ŚDS Zacisze w Wylinach Rusi, wspieranych przez sześć osób towarzyszących.

Cel pierwszy: przełamywanie barier i rozwój osobisty

Wyjazdy okazały się prawdziwą lekcją odwagi. Uczestnikom towarzyszył nam stres, niepewność, ale było też mnóstwo momentów, które zostaną z nimi na zawsze. Jeden z pracowników podsumował mobilność słowami: „Przez 5 lat terapii nieraz nie udaje się osiągnąć tego, czego dokonało tych 8 dni.”

Bogusia, uczestniczka pierwszego w życiu lotu samolotem, po powrocie powiedziała: „Bardzo się bałam, ale nie mówiłam, bo myślałam, że wtedy mnie nie zabierzecie.”

Uczestnicy odkrywali, że są potrzebni, zdolni i odważni. Wanda (59 lat) powiedziała: „Nigdy nie sądziłam, że coś tak dobrego mnie w życiu spotka.” Grzegorz poprowadził zajęcia z quillingu, choć zwykle był wycofany.

Europa okazała się bliższa, niż myśleliśmy.

• W Chorwacji usłyszeliśmy, że przełamaliśmy stereotyp „smutnego Polaka”.
• W Wiedniu właściciel arabskiej restauracji poczęstował nas herbatą zarezerwowaną dla rodziny i ogłosił, że jesteśmy jego przyjaciółmi.
• W Grecji kelner uprosił szefa kuchni, by ten – po raz pierwszy w życiu – przygotował makaron z truskawkami dla Kasi. Zakończyło się owacją na stojąco i odśpiewaniem „Sto lat”.

Odkryliśmy, że uśmiech i życzliwość są językiem międzynarodowym.

Jak przekazuje stowarzyszenie, ze Słowenii i Chorwacji wrócili z przekonaniem, że ich praca nie odbiega od europejskich standardów.

Kiedy przypominamy sobie łzy wzruszenia, dumę i radość uczestników, którzy po raz pierwszy w życiu opuścili swoje małe podlaskie miejscowości i świetnie poradzili sobie w europejskim świecie – odpowiedź jest jedna: tak, było warto.

Dziś wiemy, że największe bariery tkwią w naszych głowach. Nie ma znaczenia, że mieszkasz na wsi, że jesteś z Podlasia, że masz niepełnosprawność. Masz prawo i możliwość zobaczyć świat – i pokazać światu siebie.

Za te wszystkie doświadczenia z całego serca dziękujemy programowi Erasmus+. Projekt dofinansowany ze środków Unii Europejskiej. Bez niego nie zrobilibyśmy tego kroku ku wspólnym europejskim wartościom.