Nekrolog Stanisław Antoniak

Bardzo mi przykro z powodu śmierci tak dobrego człowieka. Klasa, charyzma, dowcip, nieraz czarny humor, pracowitość, gawędziarstwo na najwyższym poziomie, wiele historii, które mi opowiadał: historii z własnego życia, np. jak w ogóle i przypadkowo znalazł się w Łubianie i jak to zakochał się w Kryśce i jak o nią walczył. Nie można było zarzucić mu plotkarstwa i narzekania, o wielu sprawach wiedział swoje, ale się nad tym nie rozwodził. Trochę tak, jak mój własny ojciec, dlatego parę razy wymknęło mi się "tata". Gdy podjeżdżał na rowerze, robiło się na mojej działce weselej, raźniej, bezpieczniej. Dobry duch. Na pewno nie wiem wszystkiego, ale takim pozostanie w mojej pamięci. Gienek, nigdy Cię nie zapomnę. A na swojej działce, gdy tam może dotrę latem, zrobię specjalny kwietnik na Twoją cześć. Na pewno.